Betula pubescens is de studentenvereniging voor christelijke MBO-, HBO- en universiteitsstudenten die in Arnhem of omgeving studeren (Nijmegen, Ede, Velp etc.). Leden van de vereniging zijn student bij o.a. Hogeschool Larenstein , de HAN, CIOS Arnhem, CHE en Helicon. Betula is lid van het HBOloog.
Op onze website krijg je een beetje een beeld van ons, maar als je ons écht wilt leren kennen zul je toch een keer langs moeten komen. Je bent van harte welkom! Ben jij nieuwsgierig geworden, of wil je lid worden? Dan kun je altijd voor meer info mailen naar:
Donderdag 8 april is het zover, de eerste officiële Open Soos van Betula pubescens. Neem vrienden/vriendinnen/klasgenoten/wiedanook gezellig mee naar de soos voor een leuk feestje. De Open Soos wordt gehouden in de blokhut 'het vette nijlpaard', die hier te vinden is!
Daarnaast zal Betula ook actief aanwezig zijn op verschillende Open Dagen van scholen, al dan niet met het HBOLOOG
Hier zijn we te vinden:
Dinsdag 28 januari - met het HBOLOOG op Gomarus Groningen Vrijdag 26 en zaterdag 27 februari - met het HBOLOOG op het PaasVolleybalToernooi in Assen Maandag 8 maart - met het HBOLOOG op de Guido de Brès in Amersfoort Zaterdag 20 maart - promotie op de Open Dag van Van Hall Larenstein Donderdag 8 april - Open Soos Zaterdag 17 april - promotie op de Open Dag van de HAN Arnhem
4 vrouwelijke Betulanen onderweg naar eetgroep. Zodra ze de bus uitstappen worden ze gespot door een onbekende. Maar de vrouwen zijn zich nergens van bewust, ze zijn slecht op zoek naar Loot Jonker, zodat ze zonder problemen zijn huis zullen vinden. Naar een paar onzekere stappen richting het Dorp zien ze hem aankomen en al pratend lopen ze met ze gezamelijk richting het mooie huis van Loot Jonker om daar een gezellige avond te houden.
Na een korte wandeling ontdekken de vrouwen dat ze gevolgd worden door de voor hen nog steeds onbekende. Geschrokken beseffen ze dat hij hen al vanaf de bus is gevolgd en niet meer weggaat. Geschrokken en een beetje angstig kijken ze elkaar aan. Wat moeten ze nu doen? Ze lopen naar binnen en dán. .zien ze de halsband.
Snel kijken ze of er een naam opstaat. Dat staat er, de hond heet Dolly en er staat gelukkig een telefoonnummer bij. Loot Troost belt snel het nummer maar helaas wordt er niet opgenomen. De Betulanen besluiten de hond tijdelijk mee te nemen naar het huis van Loot Jonker. Na een heftige discussie over wat nu te doen met de hond wordt besloten de dierenambulance te bellen. Die verteld dat ze de hond komen ophalen zodra we de hond zat zijn. Ondertussen wordt ook de begeleiding van het Dorp ingelicht.
Ondertussen wordt Dolly verwent met veel aandacht, stukjes pannekoek en water. Hij lijkt zich wel te vermaken bij Betula en er wordt aan gedacht haar de nieuwe mascotte van Betula te maken.
Helaas wordt na een aantal uren in spanning zitten en een aantal bezoekjes van de begeiding en vele telefoontjes later de eigenaar van Dolly gevonden. Rond half 9 wordt Dolly opgehaalt, in tranen wordt afscheid genomen.
We zijn dankbaar dat we een gezellige avond hebben gehad met Dolly maar nog dankbaarder dat hij bij zijn eigen baasje terug is.
Groeten van: Jan-Willem, Esmee, Bram, Regine, Willem, Erik, Anneleen en Sarah En natuurlijk een pootje van Dolly!
Betula pubescens heeft wederom bewezen een daadkrachtige en doorzettende vereniging te zijn. Waar menig andere amicale vereniging met haar ziel onder de arm naar huis wederkeert, na weer een mislukte actie, laat Betula pubescens zien dat het niet bij de pakken neer zit.
Hoe dit in elkaar zit, wordt nader verklaard in dit epistel.
5 Heldhaftige (hèt ontvoeringswoord) loten hadden het lumineuze idee opgevat de amicaal impotente rakkers uit 's Gravenhage te vangen en te laten genieten van het vruchtbare studentengebral in Arnhem. Wat een geweldige ontvoering leek te worden, liep al gauw uit op een deceptie. Ars vivendi, spottend met elk studentenstatuut, heeft een bestuur met leden die elke dag keurig rond half zes aan de hutspot zitten, gevolgd door gezellig brabbelen onder het 8 uur journaal, waarna de dag wordt afgesloten met een nachtzoen van Paps en Mams. Uiteraard hadden deze heldhaftige loten hier geen moment over nagedacht en gingen zij er van uit dat het studentenleven in den Haag ook gewoon zijn gangetje gaat. Een niet omschrijven overschatting dus. Niets was minder waar. Ars Vivendi is of het slachtoffer van een beroerde Hageneze woningmarkt of Capelle aan de Ijssel is veel plezanter om te wonen of het hele senaat woont gewoon thuis bij Pa en Ma. Mocht dit laatste het dichts bij de waarheid liggen, dan hopen wij dat dit slechts een tijdelijk misverstand is.
Enfin, omdat hier niets te halen viel, aangezien Ars Vivendi nu wel erg diep is weggezakt in haar drassige moeras van burgerlijkheid, werd besloten de reis te vervolgen naar Utrecht. Met iets meer achterdocht en twijfel weliswaar, maar dat hield de heldhaftige loten niet tegen om vol met goede moed een nieuwe ontvoering op poten te zetten.
Na een aantal overbodige ronden op rotondes, zesentwintig gemiste afslagen en vele bizarre straatnamen waren de loten bij hun bestemming aangekomen: Oasedreef 37. Tot hun grote schrik bleek deze straat ook gelegen in een ietwat burgerlijke buurt, maar dit mocht ons niet weer in de weg zitten. Toen uiteindelijk de deurbel was bereikt, was het een koud kunstje de assessor in Functie, Amietse Sietse te overrompelen en mee te nemen naar het immer druistige Arnhem. Mede dankzij een goede bekende die zo bereidwillig was, de deur wagenwijd open te gooien. Chapeau hiervoor!
Een avond vol paradoxale verwarringen, vol tegenslag werd zo toch omgedoopt in een hoopvol begin van een lange nacht die nu gaat volgen!
